Het begon zonder groot plan: hoe Laurien Meuter met Tiny Miracles het verschil maakt
Toen Laurien vijftien jaar geleden ‘armste wijk in Mumbai’ googelde, lag er nog geen ondernemingsplan klaar. Ze wist vooral dat ze iets anders wilde dan haar dagen achter een computer doorbrengen. Als investmentbanker bij ABN AMRO had ze een goed bestaan opgebouwd, maar ze wilde iets zinnigs met haar leven doen. Vijf jaar eerder had ze al een jaar in Mumbai gewoond en vrijwilligerswerk gedaan bij een opvang voor drugsverslaafden en straatkinderen. Daar was het eerste zaadje geplant voor wat later Tiny Miracles zou worden.
Dus stapte ze opnieuw op het vliegtuig, met het idee om meisjes die op straat leefden naar school te helpen. Binnen twee weken zaten er veertig meisjes op school. Een jaar later haalden ouders hun kinderen weer van school om te werken. “Toen dacht ik: ik moet natuurlijk die ouders een baan geven.” Vanuit die gedachte groeide Tiny Miracles.
Van eerste stap naar groter plan
Om werk te creëren voor de ouders, kwam Laurien terecht in de designwereld. Tiny Miracles maakte onder meer papieren vazen, lampen en andere interieurproducten en lag na een paar jaar in ongeveer 300 winkels wereldwijd.
Toch leverde dat nog niet de continuïteit op waar Laurien naar zocht. “We creëerden wel banen, maar we verdienden geen geld. Het was allemaal nog te kleinschalig”, vertelt ze. Met enkele tientallen producten per week kon ze mensen een paar dagen aan het werk houden. Voor mensen die afhankelijk zijn van dat inkomen, is een constante stroom aan werk belangrijk. Tiny Miracles moest dus op zoek naar meer schaal.
Impact via de supply chain
Via een vriendin kwam Laurien in contact met de oprichter van Rituals, die de stichting daarna jaarlijks financieel ondersteunde. Twee keer per jaar praatte ze hem bij over hoe het in Mumbai ging. In 2015 kwam ze met een ander voorstel: wat als die donatie niet meer los van de bedrijfsvoering stond, maar via de producten onderdeel werd van de supply chain?
“Je stopt je donatie in je supply chain”, legt ze uit. Tiny Miracles zou producten voor Rituals maken en Rituals kon daar meer voor betalen. Zo kwam het geld via werk en inkomen bij de mensen zelf terecht.
Na ruim twee jaar werken aan een product dat uiteindelijk niet haalbaar bleek, kwam het voorstel om tassen te maken. De eerste bestelling ging meteen over 100.000 stuks. Rituals dacht mee over wat Tiny Miracles aankon. Zo kregen de tassen een losse standaard in de winkels, die tijdelijk weggehaald kon worden als een levering vertraging had. “Ze wilden ook echt dat het een succes werd”, vertelt Laurien. “Ze hadden die tassen ook gewoon in China kunnen bestellen.”
Voor haar laat de samenwerking zien hoe zo’n model kan werken. “Uiteindelijk moet je iets creëren wat voor allebei een win-win is. Dat is natuurlijk het meest duurzaam.”
Werk betekent meer dan inkomen
Inmiddels zoekt Tiny Miracles bewust naar groepen voor wie toegang tot werk niet vanzelfsprekend is. De organisatie werkt onder meer met vrouwen die zijn gered uit seksuele uitbuiting en met gemeenschappen waarin veel vrouwen er alleen voor staan.
“Wij maken het ons bewust moeilijk voor onszelf”, vertelt Laurien. Tiny Miracles zoekt de meest kwetsbare groepen op en werkt daarbij veel samen met ngo’s die deze mensen al begeleiden.
Daar komt meer bij kijken dan alleen een werkplek. De buurthuizen staan midden in de stad, dicht bij de gemeenschappen. Er staan naaimachines, er is kinderopvang en er komen onder meer een dokter en psycholoog. “Inkomen is maar één ding van wat we doen.” Ook gezien en gehoord worden speelt volgens Laurien een grote rol in het terugwinnen van zelfvertrouwen.
De aanpak vraagt om flexibiliteit. Een moeder die haar kinderen tussendoor van school moet halen, kan niet altijd van negen tot vijf werken. Dat botst soms met certificeringen en regels die zijn ingericht op traditionele fabrieken. Tiny Miracles probeert daarom aan de eisen van grote merken te voldoen en tegelijkertijd ruimte te houden voor wat mensen in hun dagelijks leven nodig hebben.
Bedrijven kunnen veel meer betekenen
Laurien heeft geen behoefte om van Tiny Miracles de grootste sociale onderneming ter wereld te maken. Ze hoopt vooral dat andere bedrijven anders naar hun eigen productieketen gaan kijken. “Ik wil dat bedrijven inzien dat je met het maken van producten echt een verschil kunt maken.”
De tassen bij Rituals laten zien wat ze daarmee bedoelt. De productie zorgt ervoor dat honderden mensen werk hebben en hun leven verder kunnen opbouwen. “Ik hoop altijd dat die magie overkomt als je een tas koopt bij Rituals”, vertelt ze. Achter het product in de winkel zit een veel groter verhaal.
Inmiddels weten ook andere mensen Tiny Miracles te vinden. Ontwerper Isabel Marant kwam zelf bij de organisatie terecht vanuit de wens iets terug te doen voor India. Zulke grote namen kunnen volgens Laurien ook helpen om aandacht te vragen voor een andere manier van produceren.
De groei moet wel beheersbaar blijven. Tiny Miracles heeft periodes gekend waarin het te hard ging. “Die stroom van werkuren voor mensen moet echt constant zijn”, vertelt ze. Mensen aannemen heeft alleen zin wanneer er voldoende werk blijft om hen structureel te betalen.
Een andere manier van zakendoen
Wat Laurien vooral bijzonder vindt, is dat Tiny Miracles steeds meer voelt als een initiatief waar verschillende mensen iets in vinden. Niet alleen idealisten sluiten zich aan; ook ondernemers, ontwerpers en professionals zien dat je op een andere manier zaken kunt doen. “Ik vind het echt cool dat mensen zien: dit is misschien wel de nieuwe manier om zaken te doen.”
Zelf begon Laurien ooit met één kind op straat. Dat is ook wat ze andere ondernemers wil meegeven. “Als je iets wil veranderen, moet je gewoon iets gaan doen. Het hoeft allemaal niet groots en meeslepend.”
Dat kan ook iets kleins zijn, zoals aandacht hebben voor iemand in je eigen omgeving. “Je moet gewoon je gevoel volgen en denken wat jou voldoening geeft.”
Tiny Miracles werd veel groter dan Laurien ooit had voorzien. De gedachte waarmee het begon, loopt daar nog altijd als een rode draad doorheen: iets doen waarvan je denkt dat het de wereld een beetje beter maakt en van daaruit verder bouwen.